Oplaadbare batterijen

In deze tutorial zou ik jullie iets willen bij leren over de oplaadbare batterij bv. de geschiedenis met de oudere soort (lood-zuur batterij van batterijen en de nieuwe soort van batterijen (geïmmobiliseerde elektrolyte)

Oplaadbare batterijen

Oplaadbare baterijen bestaan al jaren de mensen gebruiken ze omdat het goedkoper uitvalt en beter voor het milieu is. Het grote voordeel is dus dat je ze kan herladen, maar dit gaat ook ook niet oneindig omdat je ze na een tijdje wel nog kan opladen maar de gaan dan héél snel plat. Als je een oplaadbare batterij koopt is deze helemaal vol en als je ze dan leeg maakt word 9/10 van de batterij leeggemaakt. In dit geval kan je de batterij dus 10 keer gebruiken want telkens als je ze gebruikt wordt er een deeltje niet ontladen. Dus de twee de keer is de batterij nog 8/10 geledigd, de derde keer 7/10 ,enz. Een oplaadbare batterij kan je heus wel meer dan 10 keer gebruiken. Standaard kan je deze 60 keer opladen, maar er bestaan batterijen die je ook vaker kan opladen, maar dan stijgd de prijs ook. Het hangt ook af van welke stof de batterijen zijn gemaakt, hieronder een overzichtje.

Secundaire batterijen

Secundaire batterijen moeten worden opgeladen voor gebruik, ze zijn meestal samengesteld met actieve stoffen. Oplaadbare batterijen of secundaire cellen kunnen worden opgeladen met elektrische stroom, die de chemische reacties die optreden tijdens het gebruik ervan omkeert.

Lood-zuur batterij

De oudste vorm van oplaadbare batterij is de lood-zuur batterijen. Deze batterij is opmerkelijk omdat hij een vloeistof in een open container bevat, maar hierbij komt kijken dat de batterij rechtop moet blijven en de ruimte goed geventileerd moet worden. De lood-zuur batterij is ook erg zwaar voor de hoeveelheid elektrische energie die zij kunnen leveren.

Een veel voorkomende vorm van de lood-zuur batterij is de moderne accu van de auto, dit is over het algemeen een piekstroom van 450 ampère. Een verbeterd type van de vloeibare elektrolyt batterij is een gesloten klep die wordt geregeld door een lood-zuur (VRLA) accu, populair in de auto-industrie als een vervanging voor de lood-zuur natte cel. De VRLA batterij maakt gebruik van een geïmmobiliseerd zwavelzuur elektrolyt, waardoor de kans op lekkage vermindert en de houdbaarheid verlengt. De VRLA batterijen hebben geïmmobiliseerde elektrolyte, meestal door een van de twee middelen.:

Geïmmobiliseerde elektrolyte

Gel accu's (of "gel cels") bevatten een semi-vaste elektrolyt om morsen te voorkomen.
Geabsorbeerd Glass Mat (AGM) accu's absorberen de elektrolyt in een speciale glasvezele mat.
Andere draagbare oplaadbare batterijen zijn bv. "droge cels", dit zijn gesloten eenheden, ze zijn dus bruikbaar in apparaten zoals mobiele telefoons en laptop computers. Cellen van dit type zijn nikkel-cadmium (NiCd), nikkel-zink (NiZn), nikkel-metaal hydride (NiMH) en lithium-ion (Li-ion-cellen). De Li-ion heeft het hoogste aandeel van de droge cel accu markt. Inmiddels is de NiMH NiCd vervangen in de meeste toepassingen vanwege de hogere capaciteit, maar NiCd blijft in elektrische gereedschappen, walkie-talkies, en medische apparatuur gebruikt.