Review Lost Odyssey

Dat de Xbox 360 tegenwoordig bekend staat om zijn racegames en shooters hoef ik niemand meer te vertellen. De RTS games zijn ook niet meer op 1 hand na te tellen. Toch schort het op de X-doos nog aan een bepaald genre, namelijk die van de JRPG’s.

Voor de onwetenden, JRPG staat voor Japanese role playing game. En dat wil ook wel zeggen: mooie graphics en filmpjes, turnbased vechten, veel praten met npc’s en minstens 50 uur aan gameplay. De originele Xbox had op de crappy Lord of the Rings rpg’s na geen enkele turnbased rpg. Maar daar is nu verandering in gekomen. Want op zijn grote broer hebben we al kunnen genieten van Eternal Sonata, Enchanted Arms en Blue Dragon. En nu is er van de originele Final Fantasy maker, Sakaguchi, Lost Odyssey.

Mijn pakkie an

Ik ben zelf ben een ongelofelijke rpg freak. En of dat nou westerse of Japanse rpg’s zijn maakt me niet zo veel uit. Zolang ik mijn fighters kan tweaken en aanpassen ben ik er voor in. Ik durf ook te stellen dat ik elke rpg op de 360 wel gespeeld heb. Maar toch miste er iets. Ik heb genoten van Blue Dragon en Eternal Sonata, evenals Enchanted Arms best te pruimen was. Maar die games waren wat betreft verhaal net iets te kiddy voor me. Ik ben me zeker gaan in leven in de characters van die games maar ik werd niet opgeslokt door de games, zoals vele Final Fantasy’s dat wel deden. Lost Odyssey is wat volwassener qua verhaal en uiterlijk. De wereld is naar de kloten en elementen als eenzaamheid, dood en verlangen komen veel in het verhaal terug.

Eeuwig en altijd

Het enige dat ik over het verhaal kwijt wil is het volgende. Hoofdpersoon Kaim heeft zijn geheugen verloren en doolt wat over de aarde rond omdat hij apart daarvan ook nog eens onsterfelijk is. Tijdens een gigantisch veldslag tussen twee van de drie koninkrijken stort er een meteoor neer die alles verwoest, uitgezonderd Kaim en een andere onsterfelijke genaamd Seth. Gezamenlijk worden jullie erop uitgestuurd naar Grand Staff om de oorzaak van de ramp te achterhalen. Grand Staff is een bron van magie die door het koninkrijk Uhra gebruikt wordt. Helaas zijn er vele andere partijen die zich hier ook in interesseren en ontrafelt zich een verhaal vol intriges en verraad. LO (Lost Odyssey) wordt op vier, ja je leest het goed, DVD’s uitgebracht. Consequentie is dan ook dat je er tientallen uren mee bezig bent. Zorg er dus voor dat je echt de tijd hebt voor je aan LO begint.

Lord of the Rings

Op het eerste gezicht lijkt LO een FF kloon te zijn maar er zijn zeker een paar punten waarop LO zich in positieve zin onderscheidt. Het vechten gaat zoals we inmiddels gewend zijn, turn based, wat betekend dat eerst jij slaat en dan de vijand en zo verder. Uiteraard kun je je karakters aanpassen met een zwaard en magie. Toch gaat het niet zo ver dat je schilden, maliënkolders of helmen kunt aanschaffen. LO beperkt zich echt tot zwaarden en necklaces, die voor speciale effecten zorgen. De immortals in LO leren niet zelf vaardigheden of magie en het is dan ook de bedoeling om die van je medespelers (de sterfelijken) te leren. Dit doe je door hun skills te linken en vervolgens samen met ze te vechten. Na een paar gevechten heb je de skill geleerd en kun je opnieuw een skill linken. Normaal is het in een turn based rpg zaak zo snel en vaak mogelijk op A te drukken om een gevecht te winnen. In LO daarentegen maak je gebruik van ringen. Iedere ring heeft speciale kenmerken (vuur, water, of poison bijvoorbeeld) die je triggert door tijdens een aanval een bewegende ring precies op een andere te krijgen. Lukt dit dan doe je meer damage en krijgt je aanval het speciale effect van de ring. Dit zorgt ervoor dat je altijd op je hoede moet zijn en dus bezig blijft aangezien de tegenstand behoorlijk zwaar is.

Grinding my teeth

LO distantieert zich van FF op het punt van grinden. Grinden wil zeggen dat je heel veel (relatief zwakke) vijanden verslaat om zo steeds sterker te worden. In LO is experience ook echt experience. De eerste keer dat je een vijand verslaat krijg je bijvoorbeeld 50 experience, de tweede keer 1/5 deel daarvan, een derde keer 1/10 deel enzovoorts. Dit zorgt ervoor dat grinden onmogelijk word gemaakt en je dus niet overpowered een eindbaasgevecht ingaat. Dit systeem maakt de game een stuk uitdagender omdat je nu goed moet timen (ringsysteem) en je je party goed moet afstellen op de vijanden. Apart daarvan introduceert LO ook nog het formation systeem. Tijdens gevechten heb je een front row en een back row. De front row beschermt de back row, respectievelijk close combat en magic casters. Je zult dus een zo goed mogelijk combinatie moeten maken om de zwakkere characters te beschermen. Persoonlijk snap ik het best als deze veranderingen je niet bekoren maar het maakt de beleving een stuk spannender en uitdagender. Het meest jammer vind ik dat het grinden er uit ligt. Slavenwerk als het is, kon ik daar toch erg van genieten.

Minuscule minpuntjes

Het is helaas niet allemaal top met LO. De graphics zijn nogal inconsistent evenals de framerate op sommige punten. Dit is waarschijnlijk te wijten aan de unreal engine die blijkbaar moeilijk is om mee te werken. Een ander voorbeeld is Mass Effect, die deze problemen ook had. Het wordt gelukkig nooit echt storend maar het is toch jammer. Alle veranderingen ten spijt zitten er in LO weer random battles. Tijdens het doorlopen van een ruimte zul je dus wederom op willekeurige momenten aangevallen worden door onzichtbare vijanden. Het is gewoonweg irritant na 40 uur spelen om weer opeens in een battle te komen die je niet zag aankomen. Ook het backtracken word hierdoor erg vervelend om te doen. Ik snap niet waarom Mistwalker (de ontwikkelaar) niet net als in Blue Dragon, wat ook van hun is, er weer random encounters in stopt.

Love vs hate

Toch maken deze aanmerkingen weinig verschil of jij deze game waardeert of niet. You either love it or hate it! En de pluspunten zijn overweldigend ten opzichte van de minpunten. Ik moest na het spelen van LO echt de knop omdraaien om van gamer naar recensent te switchen en objectief het spel te beoordelen. Ik weet dat het een dooddoener is in de game industrie maar ik sluit af met dat LO bijna alles goed doet wat men verwacht van een JRPG, maar dat het toch een kwestie is van: voor de liefhebber.

Conclusie:

Iedere JRPG liefhebber kan Lost Odyssey blind in huis halen. Iedereen die het toch eens zo’n “JRPG” wil proberen, kan ik LO ten zeerste aanraden. De Xbox 360 heeft er weer een RPG bij en verandert langzaamaan van raceconsole naar RPG console.

Pluspunten:

• Meeslepend verhaal
• Mooie vormgeving
• Uitdagende gameplay
• Lange speelduur
• fantastische muziek

Minpunten:

• Inconsistente graphics en framerate
• Voor de liefhebber
• Random encounters!!!

Cijfer: 8,8 © 2008 - 2009 Joost, gepubliceerd in Spellen en Consoles (Electronica) op 03-04-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Joost is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Populairste videogames ter wereld: De bekende Game-magazine Edge heeft een Top100 samengesteld in 260 pagina's, deze kwam uit in Engeland. De Top 100 werd al bekendgemaakt en op de eerste plaats stond een Ni…
• Xbox 360 openen zonder garantie verlies: De Xbox 360 willen openen? Altijd al eens de Xbox van binnen willen zien? In deze tutorial zie je hoe dat kan, bij alle stappen zitten plaatjes om het proces te verge…
• Mafia 2 komt uit in 2009: Ook zo genoten van het spel mafia op PC, XboX, Playstation of PSP? Maak dan je borst maar nat, want in 2009 komt het tweede deel van dit geweldige spel uit. Als alles volgens plan v…
• TimeShift: weer een nieuwe sci-fi first person shooter: TimeShift is een sci-fi, first-person shooter van Vivendi Games voor de PC, Xbox 360 en PlayStation 3. Het is ontwikkeld door Saber Interactive, de zel…
• Spelconsoles: Xbox 360: De Xbox 360 is de tweede generatie van Microsofts Spelcomputer. Toen in 2002 de Xbox tegen een waanzinnige prijs (€ 500) op de markt kwam werd Microsoft voor gek gezien zich in de str…